header

April 2015

Coördinator Maureen Brouwer treedt in dienst

Februari 2015. Net twee jaar na opening van Hospice Duurstede heeft het  bestuur coördinator Maureen Brouwer een arbeidscontract aangeboden. Maureen is de eerste professional die in dienst treedt van de Hospice. Haar contract omvat 18 uur per week. Reden van deze aanstelling is om de continuïteit van Hospice Duurstede te kunnen waarborgen. Om Maureen optimaal te ondersteunen wordt nog een coördinator gezocht voor 6 uur per week.

Samen met Marijke Leeflang is Maureen al vanaf de start van Hospice Duurstede actief als coördinator

VACATURE TWEEDE COÖRDINATOR

Hospice Duurstede is op zoek naar een tweede coördinator, die naast de algemeen coördinator de dagelijkse leiding van Hospice Duurstede zal hebben. De tweede coördinator vervangt de algemeen coördinator bij afwezigheid.

De functie betreft 6 betaalde uren per week inclusief vervanging bij vakantie van de algemeen coördinator. Bovendien draait de tweede coördinator minimaal twee bereikbaarheidsdiensten van 24 uur per week.

Hoofdbestanddelen van de functie

  1. organiseren en coördineren van zorg en verblijf van gasten en hun naasten;
  2. organiseren en coördineren van het vrijwilligerswerk terminale zorg;
  3. organiseren van het huishouden.

Functie-eisen

  1. Kennis op Hbo-niveau;
  2. Leidinggevende ervaring in vrijwilligerswerk;
  3. Kennis en ervaring op het gebied van palliatieve terminale zorg.

Zelfstandigheid

De coördinator werkt zelfstandig binnen de gegeven richtlijnen.

Geïnteresseerde kandidaten voor deze functie kunnen vóór 18 mei 2015 een gemotiveerde brief met cv richten aan: secretariaat@hospiceduurstede.nl. Bij het secretariaat kunt u ook de volledige functie-omschrijving opvragen.  

Hospice Duurstede op Radio90FM

Recent besteedde Radio90FM uitgebreid aandacht aan Hospice Duurstede. Ruim een uur lang sprak presentator Evert Wybenga met vrijwilliger Rik de Gier, coördinator Maureen Brouwer en bestuurslid Annelies Huffmeijer. Een nabestaande van een van onze gasten deelde haar ervaringen over de verzorging en ervaring in Hospice Duurstede. Het programma werd door luisteraars als waardevol ervaren. De gesprekken werden prettig onderbroken door sfeervolle muziek die Hospice Duurstede zelf had uitgekozen.

Acht nieuwe vrijwilligers aan de slag

Acht vrijwilligers zijn in januari met een 3-daagse training gestart. De training werd gegeven door Ilse van Leeuwen en Conny van Tol. 

Alle acht zijn ze, net als hun collega's, zeer gemotiveerd. Hun onderlinge betrokkenheid kwam onder meer tot uiting in de lunch op de laatste trainingsdag. Die hadden ze namelijk gezamenlijk bereid. Het bestuur wenst hen veel succes in de waardevolle functie die zij voor de hospice vervullen.

Uitje Vrijwilligers

Op woensdag 8 juli wordt het eerste echte uitje georganiseerd voor de vrijwilligers van Hospice Duurstede. Zij gaan genieten van een  vaartochtje over de Nederrijn met de boot ‘De Blauwe Bever’ . ( Stichting Het Utrechts Landschap).

De voorbereidingen zijn in volle gang en het belooft een leuke middag te worden.

Vrijwilliger Jolanda Hubers

De reactie als je vertelt dat je vrijwilliger bent in een hospice is vaak: "Oh, wat goed van je". Meestal gevolgd door: "Ik zou dat niet kunnen hoor". Men vraagt niet door; de dood is blijkbaar eng. Maar eng vind ik de dood niet (meer). Wel raar, en bijzonder. Het ene moment is iemand er nog, en een volgend moment is iemand er niet meer en zal er ook nooit meer zijn.

Zelf vind ik het helemaal niet speciaal 'goed' wat ik doe. Toen ik ooit de advertentie voor vrijwilligers in de hospice zag in de Wijkse krant, wist ik meteen dat ik dat wilde doen. Ik kan niet uitleggen waarom. Ervaring in de zorg heb ik niet, en ervaring met de dood van een dierbare had ik toen ook nog niet. De eerste paar keer vond ik het wel spannend. Een gast wilde havermout hebben, maar kon zelf geen lepel meer vasthouden. Ik wist niet goed wat ik moest doen; hij lag er nog maar een dag en had zelf ook duidelijk moeite met de situatie. "Hoe zullen we dit gaan doen", zei ik. "Tja", zei hij, "dat wordt voeren denk ik". En toen was het geen probleem meer.

In de hospice moet je vooral jezelf zijn en doen waar de gasten behoefte aan hebben. En daarbij niet over je eigen grenzen heen gaan. Daarom is het heel fijn om te werken met zoveel verschillende collega's. Er is daardoor voor een gast altijd wel iemand waar een speciale klik mee is en waar hij of zij zich zo geborgen bij voelt dat er dingen worden verteld die zelfs aan de familie niet verteld worden.

Met alles wat je doet, kun je het 'gewoon' doen, of je kunt het met je hart doen. Als iemand havermout wil eten, kun je gewoon een bakje havermout maken. Maar je kunt ook zorgen dat je precies voor de goede dikte, temperatuur en hoeveelheid zorgt; precies zoals de gast het hebben wil. Vaak eten mensen hier niet meer zo veel of smaakt het hen niet meer zoals vroeger. Als iemand dan zegt: "Dat was echt heerlijk", word je daar helemaal blij van.

Als je de drempel van de hospice overstapt als je dienst hebt, is het net of je in een andere wereld stapt. Je focus ligt niet meer op je eigen bezigheden en problemen, maar op de gasten die in de hospice zijn. Je ziet en leert heel veel: er zijn zoveel verschillende mensen, zoveel manieren waarop families met elkaar omgaan.

Hoewel ik in het dagelijkse leven snel een traan kan laten, heb ik dat niet in de hospice. Ook al doe ik het werk vrijwillig, er is blijkbaar ook een bepaalde mate van professionaliteit ingeslopen. Er is meeleven, mededogen, natuurlijk. Een keer heb ik het niet droog gehouden. Een mevrouw krijgt bezoek van een vriend, aan wie ze de zorg voor haar hond had toevertrouwd. Hij had de hond meegenomen. Haar reactie toen ze haar hond zag is niet te beschrijven. "Goh," zei mijn collega toen we weer in het kantoor waren: "dat heb ik nou nooit, maar nou moest ik toch even een traantje wegpinken." Hij keek mij aan en moest lachen toen hij mij in mijn ogen zag wrijven....

Als vrijwilligers onder elkaar wordt er wel vaker gelachen, maar zeker ook met de gasten en familie is er plaats voor humor. Een keer vloog er een hinderlijke bromvlieg in de kamer van een gast. Met een welgemikte klap hielp ik hem naar de andere wereld. "Zo, die is er ook geweest", zei ik. "Nou", zei de gast, "Ik hoop dat je met mij wat voorzichtiger bent".

De dood is niet alleen maar ellende en verdriet. Familieleden kijken vaak met een goed gevoel terug op de tijd dat hun naaste in het hospice was. Hun werd de belasting van vaak continue zorg uit handen genomen en er is ook voor hen een luisterend oor.

Om daaraan met ons hele team van coördinatoren en vrijwilligers een steentje aan bij te dragen is heel fijn. Het is prachtig werk, dat ik nog lang hoop te kunnen doen.

Bezettingsgraad tot en met maart 2015

Hospice Duurstede is begonnen aan haar tweede volle jaar. Tijdens de jaarwisseling was één gast in de Hospice. De gast is in de loop van de maand januari overleden. In de eerste drie maanden zijn vier gasten in de Hospice gekomen.

Het kwartaal kende geen leegstand, d.w.z. dat op alle dagen er een of twee gasten in de Hospice waren. Het aantal ligdagen bedroeg 160. Dit betekent dat op basis van 180 potentiële ligdagen de bezettingsgraad iets minder was dan 90%.

In de maand februari waren op alle dagen de twee bedden bezet.

In onderstaande grafiek staat zoals gebruikelijk weer de voortschrijdende bezettingsgraad in procenten weergegeven.

                       

Is de nieuwsbrief niet goed leesbaar? Bekijk hier de online versie Uitschrijven voor de mailing